Van 20 tot en met 29 november kan men het werk van negen dansgroepen van hoge kwaliteit leren kennen in cultuurgebouw de Melkweg in Amsterdam. Zeven van de optredende dansgroepen komen uit Finland. Dit dansfestival maakt deel uit van een driejarenplan van de Melkweg, dat als doelstelling heeft om jaarlijks een serie dansvoorstellingen te organiseren die zich focussen op een bepaald land of stad - in samenwerking met Nederlandse danskunstenaars.

De Finse hedendaagse dans heeft de eer om eerste themagast te zijn. In de toekomst zullen ook de Spaanse en Duits-Berlijnse dans de Melkweg bezoeken. Achter het thema bevindt zich de wil tot onderzoeken; vooral in hoeverre de danstraditie van een bepaald gebied - indien aanwezig - invloed kan hebben op de dans die nu uitgevoerd wordt.

Uit het werk van de in het programma opgevoerde voorstellingen vloeit de vraag voort wat voor invloed ‘cultuur’ heeft op de taal van gebaren en uitdrukkingen in de vertolkte stukken. De bezoekende danskunstenaars zijn allemaal jonge en getalenteerde internationale choreografen, die stuk voor stuk verschillende visies hebben over dans en het menselijk lichaam.

De in het centrum van Amsterdam gelegen Melkweg heeft zich vooral geprofileerd als ontmoetingslocatie voor jonge kunstenaars. Het aan dans -en toneelkunst toegewijde Melkweg Theater heeft als achtergrondgedachte niet alleen om ruimte te bieden aan optredens, maar ook om jonge kunstenaars te ondersteunen bij de productie en promotie van hun werk. Dit internationale project helpt ze bij het vergroten van hun netwerk. Melkweg Theater werkt samen met jonge internationale choreografen, ook als onderdeel van de “Julidans Festivals” (en het vervolg daarop het “Julidans Next Project”), maar dit driejarenproject van de Melkweg vormt z’n eigen geheel waardoor de kunstenaars zich zo zelfstandig mogelijk kunnen profileren en daardoor een beter inzicht kunnen geven in hun mogelijkheden.

Liisa Pentti | Mabel (Image: Esko Koivisto)

De Finse hedendaagse dansshow in de Melkweg genaamd “First Snow – Ensilumi” is georganiseerd in samenwerking met Zodiak, een centrum voor nieuwe dansvormen dat zich bevindt in het gebouw ‘Kaapelitehdas’ in Helsinki. De in november in Melkweg Theater optredende Finse danskunstenaars zijn:

Heli Meklin is in 2006 afgestudeerd in de Theaterwetenschappen en werkt tegenwoordig als choreograaf, danseres en ‘performer’ in Helsinki en Midden-Europa. Het danswerk “Bruce and More” (2008) is een soloproductie die geproduceerd is in samenwerking met de in België geboren Michael Laub. Het werk onderzoekt het opbouwen van identiteit en ‘veinzen’ en is gebaseerd op persoonlijke ervaringen van Meklin zelf. Er zit vaak een humoristisch element in Meklin’s werk; in het stuk “Bruce and More” zijn onder andere ‘Kasarihevi’ (heavy metal uit de jaren ‘80) en demotapes gebruikt.

Karttunen Kollektiv is een in 2008 opgerichte productiegroep van hedendaagse kunst die wordt geleid door choreograaf en danser Jyrki Karttunen. Het als duet opgevoerde “Digital Duende”  uit 1998 is de eerste productie die Karttunen internationale aandacht opleverde. De Spaans-Finse voorstellingen zijn ontmoetingen in het ‘werk’, net als de illusie van enerzijds voorbijgaande ‘uniekheid’ en anderzijds ‘orde’. Het andere duet van de groep “Dramatic Miniatures” (2005) vormt zich daarentegen uit vijf drama-achtige uitvoeringen, waar bijna sentimentele melancholie samenvalt met de voor Karttunen kenmerkende nuance-volle humor.

Joona Halonen is een danser en choreograaf die al veelvuldig opgetreden heeft in producties van Finse choreografen. Het dit jaar in première gegane “Whispering Cosmos” is een dansproductie waarvan de choreografie bedacht is door Halonen zelf. In het werk transporteren, ervaren en ritmeren vier dansers ‘tijd’ met hun eigen lichaam, terwijl het geluid en de visuele aspecten tot extreme soberheid zijn gereduceerd.

Liisa Pentti & Co., opgericht in 2000, voert het werk “Mabel or the Queen of Bones” (2008) op. Liisa Pentti heeft een achtergrond in de moderne dans en is tevens  in 1986 afgestudeerd aan de Theaterschool in Amsterdam. Ze is ‘huischoreograaf’ van Zodiak en haar stijl wordt omschreven als ‘interessante postmoderne romantiek’. Het in de Melkweg opgevoerde werk brengt een diva-achtig karakter op het podium, een urbane shamaan, die vrouwelijkheid viert en vrouwelijke danseressen op een speelse manier laat gloreren.

Sanna Myllylahti is eveneens een uit de Theaterschool Amsterdam stammende bezoekende Finse danseres. In haar afstudeerjaar in 1996 werd Myllylahti gelijk met de Ineke Sluiter Prijs beloond. Myllylahti heeft internationaal carrière gemaakt en doceert aan de Toneelschool Amsterdam en incidenteel aan de Hogere Theaterschool in Helsinki. Het in de Melkweg op te voeren stuk “Closer to Heaven” beschrijft de poging van de mens om tot een hogere macht te reiken, weg uit het alledaagse leven. De extreem fysieke aanwezigheid in het stuk maakt het mogelijk in een andere dimensie te geraken.

Favela Vera Ortiz is een danskunstenares uit Helsinki die in Stockholm gestudeerd heeft. Ze creëert haar werk vanuit psychologisch oogpunt waarmee ze zogenoemde sociale choreografie in praktijk brengt. Zo ook in “Een afspraak met de choreograaf” (2007). Onder deze titel creëert Vera Ortiz in twee tot drie uur een kort stuk met een bezoeker. Het zo onstane werk kan diegene opvoeren waar ze maar wil, zowel met publiek of alleen in huis, eigenlijk overal.

Naast de Finse choreografen zijn in de Melkweg ook te zien:

Mor Shani & Ron Amit die als duet het stuk “Lu Carmella” opvoeren. Een voorstelling die de haarfijne lijn tussen naïeve en erotische liefde in beschouwing neemt. Aanraking of het gebrek daaraan worden gebruikt om de ‘afhankelijkheid en nabijheid – het om elkaar geven - tussen mannen te beschrijven’ – zonder daarbij taboes en sociale conventies te vergeten. Het stuk onderzoekt de verschillende verschijningsvormen van liefde door ‘beweging'.

Arno Schuitemaker vindt zijn inspiratie vooral in de zich snel vervormende alledaagse werkelijkheid. Samen met drie mannelijke dansers heeft Schuitemaker in zijn werk “Exit”  een choreografie gecreëerd, waarin men ontsnapt uit de vele vormen van het alledaagse leven en er zelfs vraagtekens gezet worden bij de magie van theater.

Leena Keizer won in 2008 de choreografieprijs van het ITs Festival in Amsterdam. Het nieuwste stuk van Keizer “Back Thought” beleefde z’n première tijdens hetzelfde festival dit jaar en nu wordt het ook vertoond in de Melkweg. In deze opvoering wordt een bepaalde locatie of moment geduid, een plek waar we ooit geweest zijn en waar we in de toekomst nog zouden kunnen terugkeren.

Banner: Joona Halonen | Whispering Cosmos (Image: Mikko Sinervo)

First Snow – Ensilumi

19.-29.11.2009

Melkweg

Lijnbaansgracht 234A

1017 PH Amsterdam

Gehele programma en ticket informatie: www.melkweg.nl