De witte porseleinen beelden van Kim Simonsson fascineren de kijker door hun levendigheid en geheimzinnigheid. Door het gebruik van klassiek materiaal creëert Simonsson moderne en persoonlijke beelden waarin invloeden van de Aziatische en Westerse popcultuur te zien zijn. Sommigen worden aangesproken door de esthetiek van de creaties, anderen kunnen schrikken van de heldere rendierachtige blik in de ogen van de ‘karakters’.
Toen de werken van Simonsson werden tentoongesteld in het kunstcentrum van Retret, het grottencomplex in Punkaharju, vertelde een kind dat de tentoonstelling had bezocht aan Yleisradio (red. de nationale omroep) dat de beelden als het ware zijn vrienden waren en dat hij bij ze had willen blijven slapen. De kunstenaar zelf constateert dat mensen wel of niet van zijn kunst houden.
De beelden van Kim Simonsson zijn in oktober en november te zien op de Internationale Design Biennale in Luik. De tentoonstelling wordt gehouden in het Kunstmuseum van Luik, Hôtel d'Ansembourg, musée des Arts décoratifs, dat uit de 18de eeuw dateert. Simonsson creëerde twee nieuwe stukken, speciaal voor de tentoonstelling.
-De tentoonstellingsruimte in Luik past uitstekend bij mijn beelden. De esthetiek ervan, inclusief het ouderwetse behang en de kroonluchter, past goed bij mijn beelden. Mijn beelden komen niet altijd tot hun recht in witte, kille tentoonstellingsruimtes. Hetzelfde geldt voor de foto’s die van mijn beelden genomen zijn. Ik probeer altijd een zo interessant mogelijke locatie voor ze te vinden. Zo is het ook makkelijker om de grootte van de werken te begrijpen.
Kim Simonsson neemt ook deel aan de opening van de tentoonstelling in Luik. Z’n werken zijn al eerder in België te zien geweest; tijdens de Tour & Taxi in Brussel twee jaar geleden.
Toen Simonsson begon met zijn studie aan de Academie van de Kunsten in Helsinki was zijn belangrijkste uitdrukkingsmedium schilderen. Bijna door toeval ging hij keramiek studeren en zo merkte hij dat beeldhouwen beter bij hem paste dan schilderen. Hij houdt van driedimensionale uitdrukkingen. Porselein is geen gewoon noch een populair medium onder jonge kunstenaars – de traditie van porseleinfiguren wordt namelijk in associatie gebracht met kitsch en kunst uit het romantische tijdperk. Het vertrouwde materiaal wordt in Simonsson’s beelden op een nieuwe, onverwachte manier gebruikt. De kijker wordt verrast omdat hij eigenlijk verwacht dat het materiaal een bepaalde vorm aanneemt.
Simonsson woont in de kunstenaarsresidentie Villa Snäcksund in een kleine stad in Zuidelijk Finland, Tammisaari. De woning betreft een driejarige beurs van de kunststichting Pro Artibus. Simonsson werkt zowel in Tammisaari als in Helsinki, waar zijn atelier in het industriegebouw van Arabia is gevestigd. Arabia is een traditioneel Fins bedrijf dat keramiek en serviezen van hoge kwaliteit produceert.
-Voorheen werkte ik zeven dagen per week, maar nu probeer ik regelmatig kantoortijden aan te houden met een vijfdaagse werkweek. Ik heb ook behoefte aan andere dingen, maar eigenlijk rust een kunstenaar nooit uit, je denkt continu aan je kunst. Ik krijg continu ideeën voor nieuwe werken. Ze zijn niet per definitie allemaal even goed, dus laat ik ze vaak even voor een tijdje liggen. Als het idee mij een maand later nog aanstaat, kan ik het realiseren.
De beelden worden in gipsvormen geperst en daarna drie keer gebakken, waarna ze nog in glas worden gebakken. Ook al zien de dierenfiguren van Simonsson er echt uit, hij ontkent dat hij het fysiek van dieren direct kopieert.
-Mijn dierenbeelden zijn echt overdreven, ik probeer ook niet echte dieren te verbeelden. Het loont niet om met de natuur te concurreren, het doet ‘t toch allemaal veel beter. Het is beter om je eigen fantasie te gebruiken dan te kopiëren.
Op dit moment is Kim Simonsson bezig met een blijvend stuk voor de Europese hoofdstad van cultuur in 2011, Turku – tegelijkertijd heeft hij een tentoonstelling in Taiwan. Wat de ontwerpen van zijn kunst betreft, vertelt Simonsson continue te denken aan toekomstige creaties.
-Het is natuurlijk spannend om de uitkomst te zien, als een stuk klaar is, maar dan begin ik ook gelijk weer met het bedenken van een nieuwe. Ik zou graag iets anders willen proberen, en raak steeds geïnteresseerder in het gieten van brons. Ik heb een bronzen beeld voor de stad Kotka gemaakt, maar het duurt lang voordat je een nieuw soort materiaal echt leert te beheersen.
Een interview door Mariann Hilli.
De Internationale Design Biënnale van Luik
De Internationale Design Biënnale van Luik is een van de belangrijkste manifestaties in België, in de Euregio Maas-Rijn en ver buiten de grenzen. Het onderscheidt zich door vier grote kenmerken.
Vanaf het begin wilde de Luikse Biënnale graag open staan voor jonge multidisciplinaire scheppers. Hier gaat het ook over plastische kunst, architectuur, mode, zelfs muziek en gastronomie... Elke editie van de Biënnale heeft een hoofdthema, wat interessante onderlinge vergelijkingen gaf, al naargelang de aanpak en techniek : “mobiliteit en aanpassing”, “kleur”, “de persoonlijkheid en het werk van G.Serrurier-Bovy”...De verschillende manifestaties van deze Biënnale stimuleren de hele stad en regio. Musea, privé galerijën, alternatieve podia, bijzonder erfgoed, openbare ruimtes worden belegerd, en verlenen zodoende aan design een meerwaarde wat interactiviteit, dialoog betreft, dat niet op een normale beurs mogelijke was geweest.
Ter gelegenheid van de vijfde editie die doorgaat vanaf 1 t/m 24 oktober 2010, laat de Internationale Design Biënnale de Natuur in al haar uitingen tot zijn recht komen. Er wordt over de flora, de fauna, het milieu gesproken maar ook over het organische, over de nabootsing van de natuur, van de dieren, over biomimicry en...over milieubescherming. In verschillende geuren en kleuren.
Het is dé vermaarde manifestatie van het culturele seizoen 2010, die deel uitmaakt van “Passages-Croiser les imaginaires” en in het kader van Luik Culturele Metropool 2010.
Kim Simonsson: A Parallel Reality
1.10.-7.11.2010
Musée d’Ansembourg, Féronstrée 114, 4000 Luik
Meer informatie: