De Finse Anna-Greta Strömberg woont al meer dan 50 jaar in België. Actief lid van de Finse Vereniging in België, opgericht in 1952, was ze één van de eersten om de evolutie te observeren van Brussel en de Finse gemeenschap in België, oorspronkelijk een kleine en vertrouwelijke kring, die momenteel uitgegroeid is tot een groep van duizenden mensen met diverse achtergronden.
Zoals zoveel anderen na haar is mevrouw Strömberg naar het buitenland vertrokken op zoek naar nieuwe ervaringen.
"Na mijn handelsstudies aan de Svenska Handelshögskolan in Helsinki heb ik drie jaar in een import- en verkoopbedrijf in Finland gewerk. Daarna had ik zin om mijn horizonten te verruimen, mijn talenkennis te ontwikkelen en andere culturen te leren kennen ("Een taal meer is een cultuur meer").
Op dat moment was de meest natuurlijke weg om naar Duitsland te gaan, waar ik drie jaar verbleef en werkte in een transportbedrijf en douanekantoor. "
Het is door een gelukkig toeval dat ze uiteindelijk in België beland is :
"Ik dacht er al over om Duitsland te verlaten en naar een land te gaan waar Frans gesproken werd. De Finse vertegenwoordiger van een groot Duits bedrijf vroeg me om met hem mee te gaan als tolk tijdens zijn bezoek aan het moederbedrijf.
Ik heb waarschijnlijk een goede indruk gemaakt, want de directie van dat bedrijf heeft mij een baan in haar organisatie aangeboden !! Mijn antwoord was duidelijk : ik ga akkoord als ik in een Franssprekend land kan werken. En zo kwam ik in Brussel terecht ... "
Vandaag de dag zal iedere Finse expat waarschijnlijk wel verbaasd zijn te horen dat België in die tijd een veel rijker en welvarender land was dan Finland.
Ook Duitsland had toen nog niet de economische machtspositie verworven, die ze in de komende decennia zou gaan innemen.
"In de late jaren 1950 was het verschil in levensstandaard tussen Finland en Duitsland niet zo groot ; beide landen worstelden om uit de verschrikkelijke gevolgen van de Tweede Wereldoorlog te geraken. België daarentegen werd geholpen door het Marshallplan en was al een rijk land.
We kenden toen de 'golden sixties' en de Belgen profiteerden van het leven. Brussel was een vrolijke stad waar plezier gemaakt werd. Er waren bvb. de "Key Club" en de dancing "Les enfants terribles" in de Louizawijk, waar er tot in de vroege uurtjes op live muziek gedanst en getwist werd. Na de show kon men uiensoep eten op alle uren van de avond en ook 's nachts."
Mevrouw Strömberg vindt dat het stedelijk landschap van Brussel drastisch veranderd is, alhoewel niet zozeer in de goede zin, vooral na de uitbreiding van Europa.
"Eerst de Gemeenschappelijke Markt en dan de Europese Unie hebben van Brussel voornamelijk een administratieve stad met een brede waaier van culturele activiteiten gemaakt.
Het uiterlijk van de stad is ook drastisch veranderd. Toen ik in Brussel aankwam, bestond de tunnel van de basiliek van Koekelberg naar het Rogierplein nog niet ; er was wel een lange viaduct die aangelegd was voor de World Expo 1958.
De dichtbevolkte wijk rond het Noordstation, de elegante, groene plaats op het Schumanplein en de Leopoldwijk hebben plaats moeten maken voor administratieve gebouwen."
De voorbije jaren, ver van haar vaderland, hebben van Anna-Greta Strömberg een wereldburger gemaakt, maar haar link met Finland blijft essentieel. Beide landen zijn even belangrijk voor haar.
"Op dit moment ben ik niet van plan om terug in Finland te gaan wonen. Ik kan overwegen om meer tijd door te brengen in Finland, maar mijn sociaal leven is hier. Brussel en België bieden veel mogelijkheden op tal van verschillende gebieden.
[...] Ik voel me vooral Europese, zonder echter mijn Finse roots verloren te zijn. Het is cruciaal voor mijn welzijn om een pied-à-terre in Finland te hebben en elk jaar wat tijd door te kunnen brengen in mijn vaderland om mijn batterijen herop te laden."
Mevrouw Strömberg was in staat deze onmisbare schakel in stand te houden mede door haar activiteiten in de Finse Vereniging in België, die leden van beide landen opneemt. Deze Vereniging werd opgericht op een moment dat de contacten tussen de twee landen voornamelijk van economische aard waren.
Ze had als doel het dichter bij elkaar brengen van België en Finland op andere gebieden en zette sportieve, culturele en toeristische activiteiten op touw. Zoals de huidige Suomi-Klubi organiseerde de Vereniging trips en bezoeken aan interessante sites, zowel in België als in Finland. Het hoogtepunt van het jaar was het 'rivierkreeftenfestival', een traditie die erg belangrijk is aan de Finse kust.
De afgelopen decennia heeft de Finse gemeenschap in België veel veranderingen gekend, wat niet zonder gevolgen was voor de activiteiten van de Finse Vereniging in België. Ze is er niet in geslaagd de jongere generatie naar zich toe te trekken en daarom vond men het beter van de vereniging te ontbinden.
"De speciale vergadering van 9 december 2010 heeft besloten de Vereniging te ontbinden als gevolg van de onmogelijkheid om een raad van bestuur te vormen na het overlijden van de Voorzitter, het ontslag van de secretaris-generaal wegens het bereiken van de leeftijdsgrens en het aftreden van een andere bestuurder om gezondheidsredenen. Daarenboven was het ledenaantal sterk afgenomen."
Tijdens de laatste algemene vergadering heeft de Vereniging besloten om haar resterende activa aan het Fins Cultureel Instituut te schenken ten voordele van diens activiteiten, met de wens er in het bijzonder jonge kunstenaars mee te ondersteunen.
Dankzij deze schenking zal het Instituut in de herfst van 2011 twee tentoonstellingen organiseren : Pekka of Finland, illustraties van de nieuwe trend, in Brussel, en Hel Looks - Street Styles from Finland, eerbetoon aan creativiteit, in Antwerpen.
Het Instituut wil mevrouw Anna-Greta Strömberg en andere voormalige leden van de Finse Vereniging in België hartelijk danken voor hun schenking en hoopt dat haar werk de doelstellingen van de gemeenschap op zijn best zal bevorderen.
Door Riikka Thitz