Suomi Finland 100

In 2017 wordt Finland 100. Het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux viert de Finse onafhankelijkheid dit voorjaar met vier projecten. Op het programma staan een eerbetoon aan Fins design in de vorm van een digitale tentoonstelling van voorwerpen, een leesdramafestival als hommage aan de Finse toneelliteratuur, een reeks sauna-avonden waarbij Europarlementariërs stevig aan de tand worden gevoeld en een groot hedendaagsekunstproject rond het thema ‘thuisloosheid’, getiteld Mobile Home(less).

Het Fins Instituut in Estland richtte de tentoonstelling 100 Finse voorwerpen in, die het verhaal van Finland vertelt aan de hand van één voorwerp voor elk jaar van de onafhankelijkheid. Met alledaagse, industriële, innovatieve en humoristische voorbeelden illustreert de tentoonstelling wat het inhoudt om Fins te zijn. Een babyuitzet uit 1938, een reflector voor voetgangers uit 1950, een slee van Sarvis uit 1967, een Mobira Cityman-telefoon uit 1987. Bij de tentoonstelling hoort een kaart van Finland waarop te zien is waar elk voorwerp vandaan komt. Er is een onlineversie van de tentoonstelling in de maak, 100objects.fi, die voor iedereen toegankelijk is, en de voorwerpen worden ook wereldwijd tentoongesteld via het netwerk van Finse ambassades en instituten. Conservatoren zijn schrijfster Anna Kortelainen en ontwerper Pekka Toivanen. De tentoonstelling komt tot stand in samenwerking met de Finse cultuur- en wetenschapsinstituten.

Het Finse leesdramafestival vindt plaats van 29 tot 30 maart in het theater Comédie Claude Volter in Brussel en wordt geleid door regisseur en toneelschrijver Jean-Claude Idée. Idée regisseerde in de loop van veertig jaar meer dan honderd toneelstukken.

Sweating for Europe brengt Europarlementariërs en burgers voor de deuren van het Europees Parlement in Brussel bijeen voor een debat over brandende Europese kwesties. Middelpunt van dit driedaagse evenement is een ouderwetse, op hout gestookte sauna, ingericht in een brandweerwagen. In dit experiment smelten de aloude gesloten deuren en hiërarchische structuren. Op 24 en 25 april 2017 nodigt Sweating for Europe Europarlementariërs uit om in de stoom te komen praten over actuele onderwerpen. Na de sauna ontmoeten besluitvormers van de EU het volk voor de nazit. Op 26 april rijdt de sauna naar een cultureel centrum in hartje Brussel, waar de plaatselijke bevolking de gelegenheid krijgt om de discussie voort te zetten. Elke avond wordt afgesloten met een openbare sauna en een cultureel programma, waarbij folkmuzikanten uit Finland en Europa voor de goede sfeer zorgen. De FIREFIT-brandweerwagensauna is een ontwerp van kunstenaar Dida Zende, die de sauna samen met Pro Puu maakte in Lahti in 2012, toen Helsinki designhoofdstad van de wereld was. Het project was een initiatief van het Goethe-Institut in Finland. Sweating for Europe wordt gecoördineerd door het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux in nauwe samenwerking met het Goethe-Institut Brüssel, de Alliance Française de Bruxelles-Europe en het Parlamentarium. De overige samenwerkingspartners zijn EUNIC Brussels, en het Visit.Brussels. In de geschiedenis van onafhankelijk Finland zijn vele belangrijke beslissingen genomen in de sauna; nu is de beurt aan Europa om te zweten.

In het voorjaar van 2016 ging Mobile Home 2017 van start: een gezamenlijk project van de Finse instituten in Parijs, Berlijn, Londen en de Benelux dat in 2017 de betekenis van ‘thuis’ verkent. Het uitgangspunt van het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux is thuisloosheid, Mobile Home(less). In het voorjaar van 2016 schreef het Instituut een open call uit en riep hedendaags kunstenaars in Finland en de Benelux op om een nieuw werk rond het thema ‘thuisloosheid’ te bedenken. Een internationale jury koos uiteindelijk voor Street View (Reassembled) van beeldhouwer Anssi Pulkkinen. Uitgangspunt van dit werk zijn de ruïnes van Syrische huizen die zijn verwoest door bombardementen. Het karavaanachtig bewegende werk brengt een alternatief, Syrisch straatzicht naar het Europese stadsbeeld en roept zo vragen op over oorlog en het verlies van een eigen huis, over wat publiek is en wat privé, over de waarheid en de weergave daarvan. Rond dit werk verschijnt ook een publicatie, en daarnaast zullen twee discussiebijeenkomsten worden georganiseerd. In de publicatie laten internationale experts uit verschillende vakgebieden hun licht schijnen over de vele thematische dimensies van het werk. De eerste discussiebijeenkomst vindt in februari van dit jaar plaats in Castrum Peregrini in Amsterdam, en de tweede in september in Helsinki.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter

  • Sweating for Europe

    Foto: Dida Zende

    Aanmelding hier

     

    Sweating for Europe brengt Europarlementariërs en burgers bijeen in de schaduw van het Europees Parlement voor een discussie over brandende Europese kwesties. Het hart van dit driedaagse evenement is een oude brandweerwagen, die is omgebouwd tot een op hout gestookte sauna.

    Het project is ontstaan uit de behoefte om aloude gesloten deuren en hiërarchische structuren af te breken. Op 24 en 25 april 2017 nodigt Sweating for Europe Europarlementariërs uit om zich ’s avonds in de stoom te buigen over actuele zaken. Na de sauna ontmoeten EU-besluitvormers en burgers elkaar voor een gemodereerde paneldiscussie in het Parlamentarium. Elke avond wordt afgesloten met een openbare sauna en een cultureel programma, dat wordt opgeluisterd door muzikanten uit Finland en Europa. Op 26 april rijdt de saunatruck naar kunstencentrum BOZAR in het centrum van Brussel, waar inwoners van de stad welkom zijn om de discussie voort te zetten. Op donderdag 27 april schuift Bruzz Media aan voor een live-interview met Brusselse besluitvormers op de saunabanken.

     

    Schema:

    24-25 april 2017

    18.30 Welkomstdrankje en livemuziek in het Parlamentarium

    19.00-20.00 Paneldiscussie in het Parlamentarium. Moderator: Mikko Fritze (maandag) en Katja Kullmann (dinsdag)

    20.00-21.30 Openbare sauna, Finse wilde keuken en livemuziek in het Parlamentarium en op het Luxemburgplein

    Schema voor paneelbespreking:

    Maandag 24 april om 19-20:00
    Paneldiscussie in het Parlamentarium. Met de volgende leden van het EP:
    Lucy Anderson, UK (S&D)
    Hannu Takkula, Finland (ALDE)
    Merja Kyllönen, Finland (GUE/NGL)
    Heidi Hautala, Finland (Verts/ALE)
    Muziek uitvoering: Jenő Balazs et son Orchestre tzigane

    Dinsdag 25 april om 19-20:00
    Paneldiscussie in het Parlamentarium. Met de volgende leden van het EP:
    Sirpa Pietikäinen, Finland (EPP)
    Jo Leinen, Germany (S&D)
    Miapetra Kumpula-Natri, Finland (S&D)
    Pavel Telička, Tsjechische Republiek (ALDE)
    Ivan Jakovčić, Kroatië (ALDE)
    Muziek uitvoering: Andreia Rio Fado trio

    Inkom gratis. Zich aanmelden kan vanaf 5 april 2017 10.00 u.

    26 april 2017

    17.30 Openbare sauna bij kunstencentrum BOZAR

    Inkom gratis

     

    De FIREFIT-saunatruck is het werk van kunstenaar Dida Zende, die de brandweerwagen ombouwde met de hulp van Pro Puu in Lahti in 2012, het jaar waarin Helsinki designhoofdstad van de wereld was. Het project was een initiatief van het Goethe-Institut Finnland. Sweating for Europe wordt tot stand gebracht door het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux, het Goethe-Institut Brüssel en de Alliance Française de Bruxelles-Europe. Samenwerkingspartners zijn EUNIC Brussels, Instituto Camões, de Finse saunavereniging Suomen Saunaseura, BOZAR en Visit.Brussels. Het project is onderdeel van het officiële programma van het feestjaar SuomiFinland100.

    Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter
  • TelepART-subsidie nu ook voor Groot-Brittannië en Ierland

    Op 5 april start het Fins Instituut in Londen het TelepART-reisbeursprogramma voor podiumkunsten. Artiesten aan het begin van hun loopbaan konden al van TelepART gebruikmaken voor reizen naar de Benelux, en nu komen daar Groot-Brittannië en Ierland bij.

    Het TelepART-project bevordert de uitwisseling van podiumkunsten tussen de Benelux, Groot-Brittannië, Ierland en Finland. Podiumkunstenaars kunnen TelepART-subsidie online aanvragen voor reizen naar de landen waarin het Fins Instituut in Londen en het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux actief zijn.

    TelepART-reissubsidie is in de eerste plaats bedoeld om artiesten aan het begin van hun loopbaan te helpen een internationaal podium te vinden voor muziek, theater, dans, circus en performancekunst. De laagdrempelige, snelle reisbeurs kan worden aangevraagd door artiesten, agenten en organisatoren uit de Benelux, Groot-Brittannië, Ierland en Finland.

    Het streven is snel en eenvoudig te kunnen reageren op aanbiedingen voor optredens. Voorwaarden voor toekenning zijn een wederzijdse overeenkomst tussen organisator en artiest, een hoge artistieke kwaliteit, de betrokkenheid van minstens twee van de hierboven genoemde landen en een redelijke vergoeding voor het optreden.

    Beslissingen worden genomen met steun van de door de Finse instituten in Londen en de Benelux aangewezen vakorganisaties Music Finland, TINFO – Theatre Info Finland, CircusInfo Finland en Dance Info Finland. Aanvragen kunnen doorlopend worden ingediend en beslissingen worden binnen twee weken genomen.

    Het TelepART-project ging in 2016 van start als initiatief van het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux. Het wordt gesteund door de Finnish Cultural Foundation en het Finse ministerie van Onderwijs en Cultuur.

     

    U vindt het online aanvraagplatform TelepART voor Groot-Brittannië en Ierland hier.

    U vindt het online aanvraagplatform TelepART voor uit de Benelux hier.

     

    Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter
  • De sprookjeswereld van Kaurismäki: een van de laatste in zijn soort

     

    Tekst: Alix Helfer / Foto: Laura Kacsóh

    In maart veroverde Aki Kaurismäki’s nieuwste film ‘The Other Side of Hope’ de bioscopen in de Benelux. Ook deze film heeft de diep humane grondtoon die zo typerend is voor Kaurismäki. De film bijt zich dapper vast in de neteligste kwesties van deze tijd, zoals de situatie van vluchtelingen, eenzaamheid en nood. Het Fins Cultureel Instituut interviewde de hoofdrolspelers op de avond van de première in Brussel.

     

    De paden van twee vreemdelingen kruisen elkaar op een donkere weg. Eén blik spreekt boekdelen, de pijn staat in hun ogen te lezen. Aki Kaurismäki’s nieuwste film The Other Side of Hope heet het publiek welkom in de karakteristieke wereld van de regisseur, opgebouwd uit sobere visuele elementen, laconieke humor en zwijgzame personages.

    Zoals we van Kaurismäki gewend zijn, volgen we de avonturen van twee antihelden. Het zware thema wordt met humor en drama verweven tot een onderhoudende film.

    The Other Side of Hope vertelt het verhaal van vertegenwoordiger Wikström (Sakari Kuosmanen), die zijn werk en huwelijk beu is en een nieuw leven begint als uitbater van een restaurant, en van de Syrische vluchteling Khaled (Sherwan Haji), die geteisterd wordt door kafkaëske autoriteiten en Finse vreemdelingenhaat.

    “In de film gaat het vaak over geluk. Het lot is van grote invloed in een mensenleven. Het enige wat we hebben in deze wereld is hoop, zegt Kuosmanen. Een van de boodschappen van deze film is dat er geen engelen en geen demonen bestaan. Maar we kunnen wel goede en kwade trekken in mensen onderscheiden”, vult Haji aan.

    Muziek speelt een belangrijke rol in de film. Dat is een eerbetoon aan Finse songwriters. Al in het begin van de film treedt de bekende Finse zanger Tuomari Nurmio op als straatmuzikant. Ook Harri Marstio maakt zijn opwachting.

    “Aki vertelde me dat hij [Marstio] rechtstreeks uit het ziekenhuis kwam om de scène op te nemen. Hoewel hij ernstig ziek is, kwam hij dat mooie nummer met ons delen”, vertelt Haji.

    ’Dit land is een hard land, een stenen land, dit land van lange wolken. De Schepper mag dan zaaien en vergeven, dit land doet dat nooit,’ zingt Marstio in de film voor twee asielzoekers die wachten op het besluit van de Finse autoriteiten. De andere liedjes uit de film zijn al net zo treffend, vindt Kuosmanen.

    “Aki wil veel vertellen met muziek. Er zitten belangrijke en mooie nummers in de film, die het verhaal voorzien van een dieper besef. Dankzij de muziek krijgt de kijker ook tijd om de boodschap van de film te laten bezinken.”

    Als vaste acteur en oude vriend van Kaurismäki raakt de film Kuosmanen ook op persoonlijk vlak. Als restaurateur weet hij hoe moeilijk het kan zijn om zich als leek in die branche te vestigen.

    Ik ben zo’n wannabe-zakenman die liever aan het welzijn van anderen denkt dan aan dat van zichzelf. Wikström is net zo’n ruwe bolster met een blanke pit die zijn doel probeert te bereiken. Onder zijn harde voorkomen schuilt een warm hart, zegt Kuosmanen, en hij verduidelijkt: Wat me het meeste ontroerde was het moment waarop Wikström zijn geluk beproeft en een sushibar begint. Hij denkt dat Japanners dol zijn op wasabi, en dus wordt dat overal dik opgesmeerd. Ik ben nog steeds niet helemaal over die scène heen.”

    Anders dan zijn personage Khaled kwam Haji naar Finland voor de liefde. Al is de Syrische acteur in het land van Kaurismäki geen vluchteling, toch kan hij zich goed met zijn personage vereenzelvigen.

    Ik kon me makkelijk inleven in Khaled. Ik was een vreemdeling in Aki’s wereld. Ik ben Sakari en de anderen achter deze film dankbaar dat ze me als nieuwkomer zo goed hebben ontvangen. Deze film versterkt mijn band met Finland, het land waarvoor ik heb gekozen. Het was geweldig om zulke pleitbezorgers van fatsoen en moraal te vinden. Het zijn oprecht goede mensen. Dat is iets moois en zeldzaams. Zulke mensen zijn lang niet zo makkelijk te vinden.”

    De film biedt heel subtiel verschillende blikken op de huidige humanitaire crisis en de zware reis die mensen afleggen om elders nieuwe hoop te vinden. De verhoren van de immigratiedienst en de besluiten van de autoriteiten konden niet realistischer zijn, al zijn de situaties in de film fictief.

    “In de verhoorkamer van de immigratiedienst zegt Khaled: ‘Ik weet niet wie de raket afschoot, de regeringstroepen, de rebellen, de VS, Rusland, Hezbollah of IS,’” citeert Kuosmanen het script, en hij voegt eraan toe: “Dat vind ik een van de belangrijkste zinnen uit de hele film. Hoe kun je leven in een land waar er zo veel partijen zijn die raketten op je afschieten?”

    Volgens Haji imponeren de weinig spraakzame personages met hun zwijgzaamheid. Die maakt meer indruk dan schreeuwerige meningen over immigratie op sociale media.

    “Als je Khaled ziet, kun je je goed voorstellen dat Kaurismäki op enig moment zelf vluchteling zou zijn geweest. Hoewel Khaled een asielzoeker is, wordt hij niet eendimensionaal of monochroom neergezet. Hij is geen bedreiging voor de maatschappij en hij is ook niet zielig. Hij is gewoon een mens”, zegt Haji, en hij vervolgt: “‘Als we geen mensen zijn, wat zijn we dan?’, zei Aki in Berlijn. Het is zo triest dat we onze menselijkheid vergeten in de huidige wereld, in alle chaos. Ik zeg altijd dat Aki de laatste Don Quijot van La Mancha is, die vecht tegen de reus, tegen deze waanzin.”

    Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter
  • Critical Utopias op 3 december in het Designmuseum in Helsinki

    Foto: Fins Cultureel Instituut voor de Benelux / Jaakko Uoti

     

    Critical Utopias: Cultural Discourse in the Digital Age brengt cultuurjournalisten en ontwerpers van nieuwe technologieën uit Finland en de Benelux bijeen in Helsinki. De sprekers zijn Aleksis Salusjärvi (journalist, YLE, Kiiltomato.net [FI])), Klasien van de Zandschulp (interactie-ontwerper, Lava Lab [NL]) en Jonas Degrave (onderzoeker, Universiteit Gent [BE]).

    Onze cultuur heeft een golf van mondiale digitalisering ondergaan. Ook in de journalistiek en cultuurkritiek heeft een verschuiving plaatsgevonden van papier naar digitaal, van tekst naar video en van eenrichtingsverslaggeving naar interactieve discussie. Tegelijkertijd hebben culturele instellingen en hun publiek nieuwe technologieën en eigen mediakanalen tot hun beschikking gekregen. Critical Utopias onderzoekt welke invloed nieuwe technologie en media hebben op cultuurjournalistiek en de berichtgeving rond kunst in bredere zin.

     

    Aleksis Salusjärvi (FI)

    Aleksis Salusjärvi is naast cultuur- en literatuurcriticus van YLE ook journalist voor Kiiltomato.net, een portal voor literatuurkritiek die zich richt op uitgaven met een kleine oplage en een klein publiek.

     

    Klasien van de Zandschulp (NL)

    Klasien van de Zandschulp, interactie-ontwerper en een van de oprichters van design- en technologielaboratorium Lava Lab, heeft gewerkt met zowel technologie-start-ups als culturele instellingen, waaronder het Rijksmuseum en het Van Gogh Museum.

     

    Jonas Degrave (BE)

    De onderzoeksinteresse van Jonas Degrave, doctorandus aan de Universiteit Gent, gaat vooral uit naar informatica, machinaal leren en robotica. Degrave was een van de ontwikkelaars van het LSD Neural Network-algoritme, dat in 2015 werd gepresenteerd op het festival voor nieuwe media Speculum Artium.

     

    Het evenement vindt plaats op zaterdag 3 december van 14-16 uur in het Designmuseum in Helsinki. Publiek is welkom en de entree is gratis. Het seminar Critical Utopias is onderdeel van het project Sociale technologie & kunst van het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux.

    Welkom!

    Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter
  • Curatoren uit de Benelux op bezoek in Helsinki van 26-28 oktober

    Foto: Het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux / Jaakko Uoti

    Bewerkt 26 oktober 2016:

    Spijtig genoeg zal Enrico Lunghi het evenement Shaking Societies in Kiasma op vrijdag niet kunnen bijwonen wegens ziekte.

     

    Het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux en Frame Contemporary Art Finland organiseren samen van 26 tot 28 oktober een driedaags werkbezoek aan Helsinki voor vier curatoren uit de Benelux.

    Tijdens dit bezoek maken de curatoren in Helsinki kennis met Finse galeries, kunstruimtes geleid door kunstenaars en musea, en ontmoeten ze Finse beeldend kunstenaars en kunstprofessionals. Op vrijdag 28 oktober volgt het hoogtepunt van het bezoek: een discussiebijeenkomst met de titel Shaking Societies in museum voor hedendaagse kunst Kiasma, waaraan de curatoren zelf ook deelnemen.

     

    De curatoren op werkbezoek zijn Nav Haq (curator, M HKA, België), Zoë Gray (senior curator, WIELS, België), Sophie Lauwers (Head of Exhibitions, BOZAR, België) en Enrico Lunghi (director, MuDaM, Luxemburg).

     

    Curator Nav Haq is bij het Antwerpse museum voor hedendaagse kunst M HKA verantwoordelijk geweest voor meerdere groeps- en solotentoonstellingen van internationale hedendaags kunstenaars. Haq werd dit voorjaar benoemd tot curator van de Göteborg Biennial for Contemporary ART GIBCA, die plaatsvindt in 2017.

    De Britse Zoë Gray, sinds 2012 werkzaam in Brussel, is momenteel senior curator van WIELS. Het bekende centrum voor hedendaagse kunst WIELS verenigt in zijn werkzaamheden op unieke wijze kunstproductie, tentoonstellingen en pedagogische projecten.

    Sophie Lauwers is verantwoordelijk voor tentoonstellingen in het Paleis voor Schone Kunsten BOZAR. BOZAR, in het hart van Brussel, biedt een veelzijdig programma op het gebied van beeldende kunst, muziek, podiumkunsten, film en literatuur.

    Kunsthistoricus en schrijver Enrico Lunghi is directeur van het MuDaM (Musée d’Art Moderne Grand-Duc Jean). Het MuDaM is een van de grootste hedendaagsekunstmusea van Luxemburg met een toonaangevende collectie.

     

    Het werkbezoek voor deskundigen is onderdeel van het TelepART-programma van het Fins Cultureel Instituut voor de Benelux, dat snelle en eenvoudige reissubsidie beschikbaar stelt voor kunstenaars en kunstprofessionals in Finland en de Benelux.

     

    Lees meer op Shaking Societies

    Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter

Fins Cultureel Instituut voor de Benelux
Boomstraat 14/3
1000 Brussel
België

Ontvang onze nieuwsbrief